Amy Winehouse was in Ancienne Belgique in Brussel vanavond en ik was er bij.
In de krant stond vandaag al een semi-grappige cartoon over haar alcoholgebruik en 10 redenen waarom ze niet zou komen. Maar ze was er wel. En daar is eigenlijk alles mee gezegd.
Het gevoel dat ik er aan over gehouden heb: zo jammer. Zo’n talent, zo’n prachtige jonge vrouw en nu al helemaal de weg kwijt
Amy was gekleed in een lief sexy knalroze rokje met topje waar haar borsten zowat uitvielen, wat ze probeerde te voorkomen door er vooral veel aan te sjorren, wat veel gegrinnik van het publiek opleverde. In haar ravenzwarte haar een grote witte streep. Een halloweengrapje, denk ik. Zo leek ze een beetje op Cruella de Ville. Ook de rest van de band had maskertjes en pruiken op en bloemenslingers in de kleuren van de Belgische vlag.
Maar alle leut ten spijt, het kon niet verbloemen dat Amy er niet bij was. Amy vertoefde elders.
Amy kwam op, hevig vegend aan haar neus, hijsend aan haar fijne decollete en plukkend aan haar enorme haardos. De band speelde geweldig, de twee dansende zangers ook. Amy daarentegen sleepte zich de avond door. Song na song. Ik voelde me een beetje alsof ik misbruik van haar aan het maken was puur door te komen. Slavenarbeid, dat gevoel..
Nu hoeft een artiest wat mij betreft niet te lachen of het publiek immer te behagen. Maar Amy bleef wezenloos en ongelukkig in de verte en omhoog kijken. Contact met het publiek: none. Heel soms brak er een heel klein lachje door en dan voelde je een golfje van opluchting door de zaal gaan; misschien vindt ze het (nu even) wel leuk?
Maar de stem blijft. Wonderbaarlijk. En die redt haar. Of wordt juist haar ondergang. Want Amy kan zingen, no matter what. Ongeinspireerd maar Moeiteloos. Dus kan ze doen wat ze doet en komt ermee weg. Tot dat kleine lijffie het straks begeeft…
Bij de enige toegift leefde Amy opeens even op. Ik zag een glimp van de levenslust, het temperament en de uitstraling die deze dame ongetwijfeld moet hebben gehad. Hee, ze wordt wakker!
Amy, och Amy. Get saved.
2 comments
Comments feed for this article
31 oktober 2007 bij 7:30 am
Sil
In onze ochtendkrant De Morgen: “Amy verrast fans in AB” Hieruit:
“De Britse diva kwam niet alleen opdagen, ze was ook nog op tijd en gaf en behoorlijk overtuigend concert. In een minuscuul roze jurkje gehuld en met sierlijke Cruelle de Ville-bliksem in haar bijenkorfkapsel stond ze vrij statisch achter de microfoon maar vocaal kon ze een stuk feller uithalen. Voor de aanwezigen genoeg om in een manische ovatie uit te barsten. Maar die euforie wist ze ook te rechtvaardigen met een vrij evenwichtige set, die de schade van haar fiasco op Werchter vergoedde.
Manische ovatie? Niet waar ik bij was. Ik vrees dat de drempel gewoon een beetje laag ligt bij concerten van Amy. “Ze is er: applaus!”
3 november 2007 bij 2:47 pm
Kittekat
Koos van Dijk gaf in de wereld draait door een wijze raad: neem dan ten minste een betere mix van drugs zodat je nog helder overkomt op het podium, zoals bijvoorbeeld speed en alcohol.